De Van Tellingen-Pul Stichting is genoemd naar het echtpaar Van Tellingen-Pul, eigenaren van het schildersbedrijf Fr. Van Tellingen en Zn. te Zeist.

Dit echtpaar was tijdens hun leven zeer betrokken bij de Zeister samenleving en heeft veel gedaan voor het sociale en culturele leven in Zeist. Zij hebben bepaald dat na hun overlijden hun vermogen ten goede moest komen aan activiteiten op sociaal, cultureel en educatief gebied in Zeist. Daartoe richtte het echtpaar een stichting op, de Van Tellingen-Pul Stichting, die na hun overlijden in 1995 actief is geworden.

Henk van Tellingen (1913-1985)

(Wat nu volgt is een ingekorte versie van een in memoriam, geschreven door de journalist Bert van Nieuwenhuizen en in oktober 1988 verschenen in de Nieuwe Zeister Courant.)

Al op jonge leeftijd volgde Henk van Tellingen zijn vader op in diens schildersbedrijf. Het schildersbedrijf heette sindsdien F. van Tellingen en Zn. en groeide uit tot een begrip voor Zeist en de regio.
Henk van Tellingen stond als directeur van zijn bedrijf bekend om zijn sociale beleid. Als een der eersten had schildersbedrijf Van Tellingen een eigen pensioenfonds.

Naast het directeurschap van zijn bedrijf ontplooide Henk van Tellingen in de Zeister gemeenschap tal van maatschappelijke activiteiten. Het bekendst daarin werd zijn wethouderschap van financiën voor de VVD tussen 1962 en 1966.

In de winter van 1966 trad Van Tellingen vrijwillig af als wethouder na een conflict met z’n eigen partij in de raad. Die houding van Van Tellingen zou befaamd worden en geschiedenis schrijven.
Van Tellingen verdedigde als wethouder van financiën een beleid waarbij de belastingen zou kunnen stijgen omwille van een aantal gemeenschapsvoorzieningen. Zeist moest z’n sporthallen en zwembaden nog bouwen.
De VVD-fractie in de raad ging tegen de eigen wethouder in. In het zicht van de raadsverkiezingen wilden de liberalen juist belastingverlaging en dan de door Van Tellingen als noodzakelijk betitelde gemeenschapsvoorzieningen maar uitstellen. Hoewel Henk van Tellingen in de raad steun kreeg van alle overige partijen weigerde hij verder te werken zonder de steun van zijn eigen fractie.
Dit optreden van Henk van Tellingen is altijd als zeer principieel en karaktervol ervaren.

Van Tellingen vervulde bestuursfuncties in de Middenstandsbank en talloze andere comités en commissies. Tientallen jaren was hij als voorzitter de stuwende kracht achter de Rode Kruis-afdeling Zeist.
Van Tellingen was – lang voordat deze instellingen in de gemeenteraad aan de orde kwamen en ook maar enige subsidie ontvingen – initiatiefnemer en voorzitter van Hulpdienst Zeist en de stichting Welzijn Ouderen.

Henk van Tellingen was een oprecht liberaal. En in die overtuiging werd hij er ook het sprekend voorbeeld van dat politiek en geloof heel goed zuiver gescheiden konden opereren.
Samen met zijn vrouw, de al eveneens ‘ras-Zeisterse’ Gé Pul, verrichtte Van Tellingen veel sociaal en maatschappelijk werk achter de schermen, waarvan zij beiden wensten dat het ongenoemd bleef.
Kort nadat het echtpaar twee feestelijke mijlpalen had mogen herdenken, openbaarde zich bij Henk van Tellingen een ernstige ziekte. Hij onderging zijn lot flink en moedig.

“ Ik heb alle reden om dankbaar te zijn, ik heb een mooi leven gehad en we hebben getracht anderen daarin mee te laten delen “, zei hij in het laatste gesprekje dat ik met hem voerde.